บริจาค..

ไม่เกี่ยวกับกระแสน้ำท่วมหรอกครับ ..ช่วงนี้เค้ารับบริจาคกันเยอะมาก แต่ผมเองมีกลับส่วนร่วมน้อยมากครับทั้งทรัพย์-ทั้งแรงกาย บอกตรงๆ

ที่จะบอกวันนี้คือการบริจาคสิ่งใกล้ตัวครับ ไม่ต้องรอภัยพิบัติด้วย ..บริจาคอวัยวะ-ดวงตาครับ

เนื่องด้วยในที่สุดบัตรผู้บริจาคดวงตาก็มาถึง ..กรอกไว้นานจนลืมไปแล้วจริงๆน่าจะหลายเดือนหรืออาจจะครึ่งปี ผมไม่แน่ใจแต่เหมือนบัตรบริจาคอวัยวะมาก่อนนานแล้วทั้งๆที่ให้ข้อมูลไว้ทีหลัง

บัตร บัตร บัตร
บัตร บัตร บัตร

ว่ากันด้วยเรื่องข้อมูลนิดนึง หลายคนสับสนระหว่าง บริจาคร่างกาย กับ บริจาคอวัยวะ ซึ่งสองอย่างนี้ให้ตอนตายทั้งคู่แหละครับ แต่วัตถุประสงค์ไม่เหมือนกัน

Continue reading บริจาค..

Sony Ericsson เครื่องแรกในชีวิต XPERIA ray ..ได้เวลากลับไปใช้ android!!

สุดท้ายก็หนีไม่รอด ..กลืนน้ำลายตัวเองกลับมาใช้แอนดรอยด์อีกจนได้ จากโพสต์นี้

  • ผมไม่ได้แคร์ว่าจะต้องใช้แอนดรอยด์ คือไม่รู้ว่าแอนดรอยด์มันมีจุดเด่นที่พิเศษกว่าจนยังไงที่ต้องไปใช้มัน
    เนื่องจากมีหลายอย่างด้วยแหละครับที่ต้องใช้กลับมาใช้แอนดรอยด์ แถมเกี่ยวข้องกับงานที่ทำด้วย (ไหนจะเมล์ เทสเว็บ สไกป์)
  • ผมชอบถ่ายรูปมากและประทับใจกับกล้องของเวฟทู
    ถ้ามีโทรศัพท์ที่ถ่ายรูปได้พอๆ กันแล้วเป็นแอนดรอยด์ ..ก็ดีน่ะสิ

มารีวิวแบบไวๆ นะครับ ..เน้นรูปแล้วกัน ..สรุปข้อประทับโดน ข้อไม่โดน แค่นั้นพอ

กล่อง (แต่จริงๆก็แกะแล้วนั่นแหละ)
ของในกล่องทั้งหมด ก็มีตามมาตรฐานนะ ขี้เกียจไล่รายการ
เปิดเครื่อง ..สวยๆ ..โดยเฉพาะครึ่งวงกลมด้านล่างนี่มันโดนใจ

Continue reading Sony Ericsson เครื่องแรกในชีวิต XPERIA ray ..ได้เวลากลับไปใช้ android!!

บลอคนี้เขียนที่หัวหิน (ตอนที่ 2)

ชายหัวหินจัดได้ว่าสะอาดดีทีเดียว แม้ว่าทรายจะไม่ขาวและละเอียด แถมมีเศษเปลือกหอยทิ่มเท้าอีก แต่ ลมเย็นๆ เสียงคลื่นเรื่อยๆ ก็ทำให้เดินได้เพลินทีเดียว

ชายหาด-ทะเลที่ไหนๆก็เหมือนกันหมด ..ผมคิดอย่างนั้นนะ

แต่สิ่งที่ทำให้ชายหาดหัวหินดูรื่นรมณ์ขึ้น น่าจะเป็นเพราะว่า เราได้อยู่กับเพื่อนๆ มากกว่า

LJTM
LJTM 

บรรยากาศสบายๆ สะดุดนิดหน่อยเมื่อเริ่มมืด รวมกับฝนที่เริ่มตกเปาะแปะ ฤดูฝนไม่เคยสนใจนักท่องเที่ยวอย่างเราๆ ..เราเลือกที่จะขับรถเข้าไปหาอะไรกินในประจวบต่อสำหรับมื้อเย็น ..แม้ว่าจะลิสต์ชื่อร้านอาหารไว้มากมาย สุดท้ายก็ไม่ได้ไปสักร้าน

หลังเปิดแผนที่ในโบว์ชัวร์ที่พัก และกูเกิล แมพโทรศัพท์ดู ผมพบว่ามีตลาดโต้รุ่งหัวหินอยู่ไม่ไกลนัก เลยเสนอให้ทุกคนไปที่นี่กัน ซึ่งทุกคนก็โอเค (ดีแฮะ เพราะผมอยากไป)

Continue reading บลอคนี้เขียนที่หัวหิน (ตอนที่ 2)

บลอคนี้เขียนที่หัวหิน (ตอนที่ 1)

หลังจากหายหน้าหายตาไปนาน เพราะยุ่งวุ่นวายกับเรื่องนั้นเรื่องนี้ จนไม่มีเวลาเขียนบลอคเลยเลยคราวนี้ได้เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง รู้สึกความตึงเครียดลดลงมีอะไรอยากเขียนก็เขียนซะหน่อยแล้วกัน

หัวหิน

แรกเริ่มโครงการออกไปเที่ยวนี้ เกิดจากความอกหักครับ ..ไม่ใช่หม่อนหรอก เพื่อนในกลุ่มครับ ..ซึ่งหม่อนก็ไม่รู้ว่าการเที่ยวจะเยียวยาอาการทางใจได้หรือไม่ แต่คิดว่ายังไงก็คงดีกว่าอยู่กับตัวเองแล้วฟุ้งซ่าน

สมาชิกตอนแรกที่มี 5 คน เราคุยกันว่าจะไปเกาะสีชัง ชลบุรี ตอนปลายเดือนนี้เลย (กรกฏาคม 2554, รีบไปเท่าไหร่ยิ่งดี อารมณ์กำลังได้ ..ถ้าไม่ต้องทำงานคงไปกันวันรุ่งขึ้นแล้ว) แต่ถ้าเรื่องมันง่ายอย่างนั้น หม่อนคงไม่ได้มาเขียนบลอคที่หัวหินนี่

หนุ่มเจ้าสำราญในกลุ่มของเราอิดออดเพราะอยากไปกับสาวๆ ซึ่งเราได้ห้ามไว้ว่า “ห้ามพาแฟน หรือคนที่มีความสัมพันธ์ทางใจ” มาด้วยโว้ย!! (กิ๊กก็ห้าม!!) ..สรุปแล้วเหลือ 4 คน

เพื่อนอีกคนในกลุ่มก็ลืมดูตารางนัดหมาย วันที่จะเดินทางตรงกับวันสอบโปรเจคป.โทพอดี เลื่อนไม่ได้ แผนการจึงถูกเลื่อนขึ้นมาให้เร็วขึ้นอีก และเราเปลี่ยนสถานที่ไปที่หัวหินแทน (ซึ่งก็ลืมถามว่าทำไม)

ผมไม่เคยเดินทางแบบนี้มาก่อน คือ เราไม่มีแพลนอะไรเลยทั้ง งบประมาณ, การเดินทาง, กิจกรรรมที่จะไปทำ, อาหารการกิน, ที่อยู่ ..เรารู้แค่ว่า เราจะไปหัวหิน

ถึงเวลาก็ไม่เลวร้ายอย่างที่คิด เราสรุปกันไวมากว่า เพื่อนคนนึงจะขับรถไป แล้วแชร์เงินค่าน้ำมันแทน น่าจะดีกว่า เพราะส่วนตัวดีและไปกันแค่ 4 คน ..งบประมาณ ประเมินจากทริปที่ใกล้เคียงกันแล้วครั้งนี้ก็ไม่น่าเกิน 2,000 บาท ..ส่วนที่พัก อาหารการกิน กิจกรรมไปหาเอาข้างหน้า Continue reading บลอคนี้เขียนที่หัวหิน (ตอนที่ 1)

Sex and Zen 3D อีโรติก 3 มิติกับเรทภาพยนต์

โพสต์นี้ไม่ได้มีจุดประสงค์เชิญชวนหรือแนะนำให้ไปดูนะครับ แต่เป็นมุมมองของผมต่อหนังเท่านั้นเอง ซึ่งมันก็เป็นธรรมดาของหนังที่มีหลากหลายแนว ผมเองก็ดูได้แทบทุกแนวทั้ง แอคชั่น ไซไฟ คอมเมดี้ ดราม่า โรแมนซ์ ..คงขาดก็แต่ประสบการณ์การดูหนังอีโรติก ..โดยเฉพาะเมื่อมันฉายที่โรงหนัง

ตั๋วหนัง Sex and Zen
ตั๋วหนัง Sex and Zen

ตอนที่ได้รู้ข่าวเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ครั้งแรกก็ไม่ได้ให้ความสนใจอะไรเป็นพิเศษครับ มันไม่ใช่หนังอีโรติกเรื่องแรกที่เข้าโรงหนัง เพราะแม้แต่หนังไทยๆ ก็มีแนวอีโรติกเหมือนกัน อย่างเรื่องผู้หญิง 5 บาป

ย้อนกลับไปเมื่อสัก 3-4 ปีที่แล้วมั้ง ผมจำไม่ได้ว่ากระทรวง ทบวง กรมไหนวางระเบียบการจัดเรทหนังตามลักษณะเนื้อหา เช่น หนังการ์ตูนที่มีเนื้อหาสนุกสนานก็อาจเป็นเรทประเภทดูได้ ทุกวัย (ใช้อักษรย่อๆ ว่า ท.) หรือถ้ามีการใช้คำรุนแรง หยาบคายมาหน่อย อาจจะเหมาะกับผู้ชมที่มีอายุสูงขึ้นซึ่ง(น่าจะ)มีวิจารณญาณมากขึ้น ก็จัดเป็นภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่15 ปีขึ้นไป (ย่อว่า น. 15)

สำหรับหนังเรื่องนี้ Sex and Zen ดูจากชื่อเรื่องก็คงไม่ต้องบอกครับ จากหนังตัวอย่างก็มีฉากที่เห็น(นมๆ)เนื้อหนังมังสา  และการแสดงที่เกี่ยวข้องกับเพศสัมพันธ์พอสมควรอยู่ มันต้องอยู่ในประเภทที่จำกัดมากขึ้นกว่า น. 15 แน่ๆ Continue reading Sex and Zen 3D อีโรติก 3 มิติกับเรทภาพยนต์

เครื่องมือสุดเจ๋งของคนทำเว็บ Notepad++ ..เพิ่งรู้

สำหรับคนทำเว็บ ตราบที่คุณเข้าใจรู้ว่าจะต้องเขียนอะไร จะใช้เท็กซ์-อีดิทเตอร์ (Text-Editor) อะไรเขียนมันก็ไม่ต่างกันหรอก เพราะเว็บมันก็เป็นแค่กลุ่มตัวอักษรเองไม่ใช่เรอะ!?

เครื่องมือในการทำเว็บคงแบ่งได้เป็น 2 แบบคือ หนึ่ง WYSIWYG คือทำแล้วเห็นเลยว่าหน้าเว็บเป็นยังไง ..แบบจับ ลากวาง คลิกเลือกปรับ นู่น นี่ นั่น อะไรทำนองนั้น

กับอีกแบบคือเป็นเท็กซ์-อิดิทเตอร์นี่แหละครับ คือตะลุยเขียนโค้ดเลย มีปัญญาพิมพ์ พิมพ์เข้าไป ทั้ง HTML / CSS / JavaScript /PHP ฯลฯ

ผมเองก็เคยใช้ซอฟต์แวร์หลายตัวในการทำเว็บ (บางตัวก็ใช้โดยมิชอบด้ว ยกฏหมายลิขสิทธิ์ ..ไม่ต้องบอกก็รู้มั้ง อะไรที่มันนิยมๆ กันน่ะ ..อักษรย่อ ด.ว.ว. ฮ่า ฮ่า) ซึ่งมันก็สะดวกดี ทำงานได้ทั้งแบบ WYSIWYG และแบบเท็กซ์-อิดิทเตอร์ ..แต่หลังๆ ผมนิยมพิมพ์โค้ดเองแฮะ มันควบคุมอะไรได้ดีกว่าเยอะ ..แถมเร็วกว่าขยับเมาส์จับ ลากวาง ปรับนู้น นี่ นั่นเป็นไหนๆ

แต่เพราะที่ทำงานใหม่นี่เค้าไม่ใช้ไอ้เจ้า ด.ว.ว. กัน เค้าใช้กันแต่ Notepad++ ครับ ผมก็เลยต้องปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมนิดนึง ตอนแรกๆก็อึดอัด แต่ก็ทำใจได้ เพราะอย่างที่บอกว่า หลังๆ ผมนิยมพิมพ์โค้ดมากกว่าอยู่แล้ว Continue reading เครื่องมือสุดเจ๋งของคนทำเว็บ Notepad++ ..เพิ่งรู้

ทำไมถึงควรแยกงานการวางเลย์เอาท์ออกจากโปรแกรมมิ่ง (2)

ดองเรื่องนี้มาซะนาน ..ต่อจากตอนที่แล้ว ที่ผมว่าถ้าจับงานวางเลย์เอาท์กับการโปรแกรมมิ่งแล้วโยนให้คนนึงทำผมว่ามันไม่สวยแน่ๆ เพราะงานแต่ละอย่างมีรายละเอียดลึกๆ ของแต่ละงานที่แตกต่างกัน

พูดกันต่อถึงเนื้อๆ เลยแล้วกันครับว่ารายละเอียดลึกๆของงานเว็บเลย์เอาท์ที่ว่า คืออะไร ซึ่งจะบอกว่า แค่ขั้นตอนการทำเว็บเลย์เอาท์ก็มีรายละเอียด ความรับผิดชอบที่เยอะมากแล้วครับ ได้แก่

ทำเว็บให้ถูกต้องตามแบบที่เว็บดีไซเนอร์ออกแบบไว้

ถ้าเรียงตามลำดับความสำคัญแล้ว อันนี้น่าจะสำคัญสุดๆ ครับ ถ้าออกมาแล้วไม่ตรงกับแบบคงไม่เป็นปรารถนาแน่ๆ ทั้งกับลูกค้า หัวหน้าโปรเจค หรือเว็บดีไซเนอร์ เหมือนสั่งผัดกระเพราแล้วได้หมูกระเทียมจริงมั๊ยครับ

ทำให้ถูกต้องก็มีเรื่องของ การควบคุมองค์ประกอบบนหน้าเว็บได้แก่

  • ขนาดกว้าง-ยาว (ขอแทรกภาษาอังกฤษหน่อย; Width-Height)
  • ระยะ (Padding-Margin)
  • เส้น-ขอบ-กรอบ (Border)
  • ตัวอักษร: ขนาด สี ลักษณะ (Font: size, color, weight, caps, … )
  • พื้นหลัง (Background)

เท่าที่คิดออกก็ประมาณนี้แหละครับ นี่ยังไม่รวมถึงเทคนิคการนำมาใช้ เช่น การวางพื้นหลัง การเลือกฟอร์แมตภาพที่เหมาะสม Continue reading ทำไมถึงควรแยกงานการวางเลย์เอาท์ออกจากโปรแกรมมิ่ง (2)

หายนะของหม่อนและตู้กดเงินสมัยนี้!?

หม่อนเป็นคนใจร้อนครับ เวลากดเงินจากตู้เอทีเอ็ม พอเงินออกมาปั๊บก็มักจะไม่สนใจอย่างอื่นต่อ ทำให้บัตรเกือบหายหลายครั้งแล้ว แต่นั้นมันก็แค่ “เกือบ”

เรื่องมันเกิดเมื่อคืนนี้เอง ราวๆเที่ยงคืน ..รู้สึกว่าเงินในกระเป่ามันเหลือน้อย เลย ไปกดเงินที่ตู้ประจำ ตรงเซเว่นใกล้ๆบ้านที่ตู้บัวหลวงธนาคารกรุงเทพ

ตามสันดาน(ขอใช้คำนี้เลยแล้วกัน) อย่างที่บอกครับ ..ตู๊ด ตู๊ด เงินออกมาปั๊บ คว้าหมับใส่กระเป๋าสตางค์ ..เข้าเซเว่นไปซื้อของหน่อยดีกว่า ท้องเริ่มว่าง ..นมถั่วเหลือง ไอติม คืนนี้มีอิ่ม

หยิบกระเป๋าสตางค์ขึ้นมาอีกรอบตอนจะจ่ายตังค์ ทำไมซองใส่บัตรมันหล่นออกมาฟะ ..ที่สำคัญมันมีแต่ซองเปล่า บัตรหายไปไหน!! คิดทบทวนไม่ถึง 3 วินาที ..เมื่อกี้กูลืมหยิบบัตรมานี่หว่า!! Continue reading หายนะของหม่อนและตู้กดเงินสมัยนี้!?

เหตุผลที่ผมตัดสินใจเปลี่ยนมือถือ จากแอนดรอยด์เป็นบาด้า

หลังจากซัมซุง i450 เครื่องโปรดหายไปกับการขึ้นแท็กซี่ ทำให้ผมจำเป็นต้องหาโทรศัพท์มือถือใหม่ไว้ใช้ ตอนนั้นด้วยงบประมาณในกระเป๋ากับอะไรหลายๆโดยเฉพาะความที่อยากใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ทำให้ผมเลือกซัมซุงสไปก้า i5700 มาใช้

ช่วงนั้นก็ราวๆ กลางปี 2553 ตอนนั้นแอนดรอยด์ยังไม่ค่อยเฟื่องฟูเท่าไหร่ แต่ก็เริ่มๆเข้ามาจับตลาดพอสมควรแล้ว ตอนนั้นเรียกว่าเห่อมาก ..ว้าวๆ ตูได้ใช้แอนดรอยด์กับเค้าแล้วเว้ย

ซัมซุงสไปก้าถือว่าเป็นมือถือที่โคตรคุ้มรุ่นหนึ่ง ด้วยราคาที่ไม่แพงมาก (ตอนซื้ออยู่ที่ 9,900 ตอนนี้ถ้าใครหามือหนึ่งเครื่องศูนย์ได้น่าจะอยู่ที่ 6,xxx-7,xxx นะ) สเปคเครื่องไม่กระจอก ประกอบกับชุมชนออนไลน์ทีเข้มแข็งเพราะมีคนใช้เยอะ ทำให้มีอะไรให้เล่นต่อเนื่องเรื่อยๆ จากการหาความรู้จากหลายๆ ที่เข้า ทำให้เริ่มมีความมั่นใจ เริ่มเล่นนู้นนี่นั้นทั้งรูท (Root) ปรุงรอมและลงคัสตอมรอมใหม่ (Custom ROM, ROM Cooking) สนุกมืออยู่พักใหญ่

แต่แล้วด้วยข้ออ้างว่า ฮาร์ดแวร์ของสไปก้าถึงข้อจำกัด ทางซัมซุงที่เป็นผู้ผลิตจึงประกาศว่าจะหยุดการอัพเกรดระบบไว้ที่แอนดรอยด์ 2.1 (Ecliar) และจะไม่อัพเกรดระบบแอนดรอยด์เป็นเวอร์ชั่นล่าสุดให้กับเจ้าสไปก้า Continue reading เหตุผลที่ผมตัดสินใจเปลี่ยนมือถือ จากแอนดรอยด์เป็นบาด้า

ทำไมถึงควรแยกงานการวางเลย์เอาท์ออกจากโปรแกรมมิ่ง (1)

หลายต่อหลายคนมีความเข้าใจที่ไม่ค่อยถูกต้องเท่าไหร่นักเกี่ยวกับการทำเว็บ ว่าคนที่ทำเว็บสามารถเนรมิตทุกอย่างที่อยู่บนเว็บได้ ตั้งแต่ออกแบบจนถึงเอาเว็บไซต์ขึ้นอินเตอร์เน็ต ซึ่งความเป็นจริงมันถูกเพียงครึ่งเดียว (หรือน้อยกว่านั้น)

จะว่าหลายต่อหลายคนก็ไม่ถูก เพราะแม้แต่ระดับบริษัท เวลารับสมัครงานตำแหน่งเกี่ยวกับการพัฒนาเว็บ มักจะระบุคุณสมบัตแบบออล-อิน-วัน (all-in-one) ตัวอย่างเช่น

รายละเอียดตำแหน่งงานเว็บ บริษัทแห่งหนึ่ง
  • อายุไม่เกิน 30 ปี
  • มีทักษะ HTML / CSS ใช้โปรแกรม Photoshop, Illustrator, Dreamweaver ได้ และใช้งาน CMS เช่น Joomla, Drupal รวมถึงสร้างสรร Landing Page ที่ดึงดูดใจ
  • มีประสบการณ์ หรือเชี่ยวชาญ PHP , JavaScript และ MySQL
  • ใช้เครื่องมือ เพื่อสนับสนุนการทำตลาดออนไลน์ แคมเปญ โซเชียลมีเดีย

คนอะไรมันจะเก่งสารพัด ความสามารถมหาศาลขนาดนั้นวะ!? ออกแบบด้วย ใช้เครื่องมือสำเร็จรูปด้วย ดูแลเครื่องมือทางการวิเคราะห์เว็บได้ด้วย อ้อ เขียนโปรแกรมเป็นอีก โอ้โห จ้างสัก 30,000 ก็คุ้มแล้ว ราคานี้ออล-อิน-วันนะครับ Continue reading ทำไมถึงควรแยกงานการวางเลย์เอาท์ออกจากโปรแกรมมิ่ง (1)