Category Archives: My Life

Sony Ericsson เครื่องแรกในชีวิต XPERIA ray ..ได้เวลากลับไปใช้ android!!

สุดท้ายก็หนีไม่รอด ..กลืนน้ำลายตัวเองกลับมาใช้แอนดรอยด์อีกจนได้ จากโพสต์นี้

  • ผมไม่ได้แคร์ว่าจะต้องใช้แอนดรอยด์ คือไม่รู้ว่าแอนดรอยด์มันมีจุดเด่นที่พิเศษกว่าจนยังไงที่ต้องไปใช้มัน
    เนื่องจากมีหลายอย่างด้วยแหละครับที่ต้องใช้กลับมาใช้แอนดรอยด์ แถมเกี่ยวข้องกับงานที่ทำด้วย (ไหนจะเมล์ เทสเว็บ สไกป์)
  • ผมชอบถ่ายรูปมากและประทับใจกับกล้องของเวฟทู
    ถ้ามีโทรศัพท์ที่ถ่ายรูปได้พอๆ กันแล้วเป็นแอนดรอยด์ ..ก็ดีน่ะสิ

มารีวิวแบบไวๆ นะครับ ..เน้นรูปแล้วกัน ..สรุปข้อประทับโดน ข้อไม่โดน แค่นั้นพอ

กล่อง (แต่จริงๆก็แกะแล้วนั่นแหละ)
ของในกล่องทั้งหมด ก็มีตามมาตรฐานนะ ขี้เกียจไล่รายการ
เปิดเครื่อง ..สวยๆ ..โดยเฉพาะครึ่งวงกลมด้านล่างนี่มันโดนใจ

Continue reading Sony Ericsson เครื่องแรกในชีวิต XPERIA ray ..ได้เวลากลับไปใช้ android!!

Sex and Zen 3D อีโรติก 3 มิติกับเรทภาพยนต์

โพสต์นี้ไม่ได้มีจุดประสงค์เชิญชวนหรือแนะนำให้ไปดูนะครับ แต่เป็นมุมมองของผมต่อหนังเท่านั้นเอง ซึ่งมันก็เป็นธรรมดาของหนังที่มีหลากหลายแนว ผมเองก็ดูได้แทบทุกแนวทั้ง แอคชั่น ไซไฟ คอมเมดี้ ดราม่า โรแมนซ์ ..คงขาดก็แต่ประสบการณ์การดูหนังอีโรติก ..โดยเฉพาะเมื่อมันฉายที่โรงหนัง

ตั๋วหนัง Sex and Zen
ตั๋วหนัง Sex and Zen

ตอนที่ได้รู้ข่าวเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ครั้งแรกก็ไม่ได้ให้ความสนใจอะไรเป็นพิเศษครับ มันไม่ใช่หนังอีโรติกเรื่องแรกที่เข้าโรงหนัง เพราะแม้แต่หนังไทยๆ ก็มีแนวอีโรติกเหมือนกัน อย่างเรื่องผู้หญิง 5 บาป

ย้อนกลับไปเมื่อสัก 3-4 ปีที่แล้วมั้ง ผมจำไม่ได้ว่ากระทรวง ทบวง กรมไหนวางระเบียบการจัดเรทหนังตามลักษณะเนื้อหา เช่น หนังการ์ตูนที่มีเนื้อหาสนุกสนานก็อาจเป็นเรทประเภทดูได้ ทุกวัย (ใช้อักษรย่อๆ ว่า ท.) หรือถ้ามีการใช้คำรุนแรง หยาบคายมาหน่อย อาจจะเหมาะกับผู้ชมที่มีอายุสูงขึ้นซึ่ง(น่าจะ)มีวิจารณญาณมากขึ้น ก็จัดเป็นภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่15 ปีขึ้นไป (ย่อว่า น. 15)

สำหรับหนังเรื่องนี้ Sex and Zen ดูจากชื่อเรื่องก็คงไม่ต้องบอกครับ จากหนังตัวอย่างก็มีฉากที่เห็น(นมๆ)เนื้อหนังมังสา  และการแสดงที่เกี่ยวข้องกับเพศสัมพันธ์พอสมควรอยู่ มันต้องอยู่ในประเภทที่จำกัดมากขึ้นกว่า น. 15 แน่ๆ Continue reading Sex and Zen 3D อีโรติก 3 มิติกับเรทภาพยนต์

หายนะของหม่อนและตู้กดเงินสมัยนี้!?

หม่อนเป็นคนใจร้อนครับ เวลากดเงินจากตู้เอทีเอ็ม พอเงินออกมาปั๊บก็มักจะไม่สนใจอย่างอื่นต่อ ทำให้บัตรเกือบหายหลายครั้งแล้ว แต่นั้นมันก็แค่ “เกือบ”

เรื่องมันเกิดเมื่อคืนนี้เอง ราวๆเที่ยงคืน ..รู้สึกว่าเงินในกระเป่ามันเหลือน้อย เลย ไปกดเงินที่ตู้ประจำ ตรงเซเว่นใกล้ๆบ้านที่ตู้บัวหลวงธนาคารกรุงเทพ

ตามสันดาน(ขอใช้คำนี้เลยแล้วกัน) อย่างที่บอกครับ ..ตู๊ด ตู๊ด เงินออกมาปั๊บ คว้าหมับใส่กระเป๋าสตางค์ ..เข้าเซเว่นไปซื้อของหน่อยดีกว่า ท้องเริ่มว่าง ..นมถั่วเหลือง ไอติม คืนนี้มีอิ่ม

หยิบกระเป๋าสตางค์ขึ้นมาอีกรอบตอนจะจ่ายตังค์ ทำไมซองใส่บัตรมันหล่นออกมาฟะ ..ที่สำคัญมันมีแต่ซองเปล่า บัตรหายไปไหน!! คิดทบทวนไม่ถึง 3 วินาที ..เมื่อกี้กูลืมหยิบบัตรมานี่หว่า!! Continue reading หายนะของหม่อนและตู้กดเงินสมัยนี้!?

เหตุผลที่ผมตัดสินใจเปลี่ยนมือถือ จากแอนดรอยด์เป็นบาด้า

หลังจากซัมซุง i450 เครื่องโปรดหายไปกับการขึ้นแท็กซี่ ทำให้ผมจำเป็นต้องหาโทรศัพท์มือถือใหม่ไว้ใช้ ตอนนั้นด้วยงบประมาณในกระเป๋ากับอะไรหลายๆโดยเฉพาะความที่อยากใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ทำให้ผมเลือกซัมซุงสไปก้า i5700 มาใช้

ช่วงนั้นก็ราวๆ กลางปี 2553 ตอนนั้นแอนดรอยด์ยังไม่ค่อยเฟื่องฟูเท่าไหร่ แต่ก็เริ่มๆเข้ามาจับตลาดพอสมควรแล้ว ตอนนั้นเรียกว่าเห่อมาก ..ว้าวๆ ตูได้ใช้แอนดรอยด์กับเค้าแล้วเว้ย

ซัมซุงสไปก้าถือว่าเป็นมือถือที่โคตรคุ้มรุ่นหนึ่ง ด้วยราคาที่ไม่แพงมาก (ตอนซื้ออยู่ที่ 9,900 ตอนนี้ถ้าใครหามือหนึ่งเครื่องศูนย์ได้น่าจะอยู่ที่ 6,xxx-7,xxx นะ) สเปคเครื่องไม่กระจอก ประกอบกับชุมชนออนไลน์ทีเข้มแข็งเพราะมีคนใช้เยอะ ทำให้มีอะไรให้เล่นต่อเนื่องเรื่อยๆ จากการหาความรู้จากหลายๆ ที่เข้า ทำให้เริ่มมีความมั่นใจ เริ่มเล่นนู้นนี่นั้นทั้งรูท (Root) ปรุงรอมและลงคัสตอมรอมใหม่ (Custom ROM, ROM Cooking) สนุกมืออยู่พักใหญ่

แต่แล้วด้วยข้ออ้างว่า ฮาร์ดแวร์ของสไปก้าถึงข้อจำกัด ทางซัมซุงที่เป็นผู้ผลิตจึงประกาศว่าจะหยุดการอัพเกรดระบบไว้ที่แอนดรอยด์ 2.1 (Ecliar) และจะไม่อัพเกรดระบบแอนดรอยด์เป็นเวอร์ชั่นล่าสุดให้กับเจ้าสไปก้า Continue reading เหตุผลที่ผมตัดสินใจเปลี่ยนมือถือ จากแอนดรอยด์เป็นบาด้า

หม่อนชอบ ..Owl City

Owl City

จากการไปดูหนังเรื่อง Legend of the Guardians: The Owls of Ga’Hoole (ชื่อหนังยาวมาก) ได้ฟังเพลงประกอบเพลงนึง รู้สึกชอบมากจนต้องไปค้นหาจนรู้ว่าชื่อเพลง To the Sky ของ Owl City

หาโหลดจากทรูมิวสิคไม่ได้นี่งิดไปพักใหญ่ สักพักต่อมาเห็น Owl City ทั้งอัลบั้ม (แต่ก็ไม่มี To the Sky อยู่ดี) เลยโหลดมาทั้งอัลบั้มเลยแล้วกัน ฟังแก้ขัดไปก่อน

หลังจากนั้นหม่อนก็กลายเป็นแฟนเพลง Owl City ไปเลย

เพลงแนะนำ (อย่าถามว่าเอามาตรฐานอะไรนะ จากความชอบของไอ้หม่อนล้วนๆ)

  • If My Heart Was a House
  • Vanilla Twilight
  • Fireflies
  • Peppermint Winter (อันนี้ไม่ได้อยู่ในอัลบั้ม Ocean Eyes)

จริงๆ ก็แชร์เพลงของ Owl City ในเฟซบุ๊คไปเยอะและบ่อยแล้วหรอกนะ แต่ว่าเอามาเขียนลงบล็อคซะหน่อยดีกว่า

ดนตรีกับหม่อน

ดนตรีกับหม่อนไม่เคยโคจรมาเจอกัน

วันก่อนก้อยถามว่าหม่อนเล่นเครื่องดนตรีอะไรเป็นมั่ง ..แทบไม่ต้องนึกเลย หม่อนเล่นไม่เป็นสักอย่าง

ปกติแล้วเราน่าจะคุ้นเคยกับเครื่องดนตรีสากลอย่าง กีตาร์ กลอง มากกว่า คงเพราะเห็นบ่อย พกพาไปไหนต่อไหนได้ (กลองนี่หมายถึงเฉพาะไม้ตีกลองนะครับ)

มีเรื่องนึงที่นึกออกเกี่ยวกับดนตรีสมัยเรียนมหา’ลัย ที่ทำให้รู้สึกคุ้นเคยกับดนตรีมากขึ้น

ขวัญเป็นเพื่อนที่เรียกว่าได้ว่าสนิทคงพอได้อยู่ แม้หลังๆจะไม่ค่อยได้คุยกัน ประกอบตอนนี้เจ้าตัวไปก็ดันอยู่ญี่ปุ่นซะงั้น

แวะเวียนไปเที่ยวเล่นที่หอขวัญบ่อยพอสมควร ไปอ่านการ์ตูนมั่ง กินอะไรเล่นมั่ง ทำงานมั่ง

เรารู้ว่าขวัญเล่นเปียโนและที่ห้องขวัญก็มีคีย์บอร์ดอิเล็กทรอนิกส์คีย์อยู่ตัวหนึ่ง ซึ่งก็เข้าใจอยู่ว่าห้องที่หอพักก็ไม่ใหญ่โตขนาดจะนำเปียโนทั้งหลังมาเล่นได้ พอใช้คีย์บอร์ดตัวนี้เล่นทดแทน

เกือบทุกครั้งที่ไป ขวัญจะคะยั้นคะยอแกมบังคับให้เราฟังที่ขวัญเล่นเสมอ ส่วนเราก็พยายามบ่ายเบี่ยง เพราะไม่อยากฟังดนตรีคลาสสิค ..ก็แหมเล่นเพลงเปียโนมันก็มีแต่เพลงคลาสสิคไม่ใช่เหรอ

เราไม่รู้หรอกว่าขวัญเล่นเก่งไม่เก่ง แต่หลังจากได้พักใหญ่ (แม้จะไม่ตั้งใจแต่เสียงมันก็เข้าหูอยู่ดี) แล้วก็รู้สึกเพลินดี แถมหลังๆบางทียังให้ขวัญเล่นให้ฟังอีก (กลายเป็นเรียกร้องแทน) ..เปลี่ยนความคิดทันทีคีย์บอร์ดหรือเปียโนไม่รู้แหละ แต่เครื่องดนตรีแบบกดนี่มันเจ๋ง!! (เครื่องดนตรีนี่เค้าแบ่งยังไงนะ ..ดีด สี ตี เป่า ..แล้วไอ้คีย์บอร์ดอยู่หมวดไหนฟะ)

ขนาดเป็นคีย์บอร์ดที่ขวัญชอบบ่นว่าขัดใจไม่เหมือนเปียโนที่บ้านยังขนาดนี้ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากไปฟังที่ขวัญเล่นเปียโนจริงๆเต็มๆเพลงเหมือนกันนะ

กลับมาที่เรื่องของดนตรีกับหม่อน ..เคยคิดอยู่ว่าอยากเล่นเครื่องดนตรีเป็นสักชิ้นเหมือนกัน

เคยจับๆกีตาร์แล้วแต่ก็ไม่ได้จริงจังอะไร ดีดแง้วๆ ไปวันๆ พีเคยสอนให้จับคอร์ดดีดได้ตัวสองตัวก็เลิก ..เมื่อยและเจ็บนิ้วชิบเป๋ง

เล่นดนตรีถ้าคุณไม่ผิวปากหรือตบมือ มันก็ต้องใช้อุปกรณ์ นี่คงเป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้หม่อนไม่ได้เล่นจริงๆจังๆ อย่างกีตาร์เนี่ยะจะลงทุนซื้อมาก่อนก็กระไรอยู่ (ถ้าจะเล่นจริงๆ ก็ควรซื้อมาก่อนก็ถูกแล้วไม่ใช่เรอะ!!)

ซึ่งแน่นอนว่าถ้ามีรายการอะไรที่อยากทำ ดนตรีคงต้องต่อแถวยาวพอสมควร